black angel

A może to ta tęsknota jest przyczyną wszystkiego? Może to właśnie przez nią uświadamiam sobie że po raz kolejny zostałam sama. Oddaliłam się na chwilę by nie mieć możliwości powrotu do niczego. Teraz gdy tak naprawdę zrozumiałam że gdy ktoś jest blisko mnie zaczynam się gubić, zaczynam się bać.. Cofam się i staram uciekać. Buduje mur, którzy zaczyna odstraszać wszystkich który stali blisko. Nikt się tego nie spodziewa, nikt nie jest na to przygotowany..by po udanym początku zobaczyć przed sobą przepaść, niekończącą się odległość od osoby która stała tak blisko nas, tak blisko jak na wyciągnięcie ręki. Gdy mur opada, gdy moje emocje się na tyle uspokajają, orientuje się że nikogo już przy mnie nie ma. Zostałam sama, teraz jednak z własnego wyboru. Szukam wszystkich którzy byli blisko mnie..szukam Ciebie, ale Ciebie już tu nie ma. Teraz ty uciekłeś ze strachu że możesz mnie skrzywdzić..wolałeś traktować mnie jak małą dziewczynkę od tej pory.. Brakowało mi od tej chwili jakiegoś kawałka, jednak bałam się do tego przyznać by nie zostać posądzona przez los za coś niestosownego. Bałam się z tobą szczerze porozmawiać, bo od czego miałam zacząć? Dlaczego tak się stało, dlaczego tak bardzo mi tego wszystkiego brakuje, jak mogliśmy pozwolić żebyśmy od siebie się oddalili? Przy tobie byłam osobą która emanowała energią w około. Dzieliłam się radością z osobami które były w pobliżu, przeganiałam ich smutek, ich troski próbowałam rozwiązać sama. Tylko ty nie nazwałeś mnie "matką Tereską" która nie dba o siebie. Ty jedyny doceniłeś moje starania i sam czerpałeś z tego by mieć radość życia. Może dlatego teraz Ciebie zabrakło?

Przepaść jaka się między nami pojawiła się tylko i wyłącznie z mojej winy i prawdą jest że twoje zniknięcie też jest mną spowodowane. Straciłeś wiarę, straciłeś możliwość czerpania z sił by dalej żyć i robić to co od Ciebie wymagają. Ja zawiodłam. Anioł który miał od tobą czuwać, ale po raz kolejny zawiódł, Anioł który po raz kolejny cierpi przez swój brak odpowiedzialności, chociaż nikt nie może być bardziej ostrożny aniżeli on. To ja jako ten Anioł, nie Anioł Stróż lecz jako Anioł Ciemności niszczę wasze życie, by samej później cierpieć.

stay

Jak można w ciągu kilku dni, w ciągu kilku zaledwie godzin wrócić to punktu wyjścia. Jak można cofnąć się do stanu z przed roku? Może to ten czas, w którym nie potrafię znaleźć swojego miejsca i swojego przeznaczenia?  Gdy jestem już na tyle daleko i już tak dawno pogodziłam się ze wszystkim, tak ty nagle znowu się pojawiasz, nie proszony, nie oczekiwany. Wiem że nie powinnam znowu tego czuć, wiem że nie powinnam o tym nawet myśleć..jednak to znowu wróciło. Marzyłam by dane nam było choć raz spędzić ze sobą cudowne chwilę, może tak miało być, może ta noc była dla nas ostrzeżeniem.. bo gdyby jej przebieg był inny, co wtedy? Czułabym dużo wcześniej, to co dzisiaj czuję? Ta noc była naszą granica której nie mogliśmy przekroczyć, choć nie wiem jak bardzo chciałam, choć nie wiem jak bardzo ty byś chciał. Nie mogłeś podejść bliżej, ja nie mogłam. Kręciliśmy się w kółko, obok siebie, w kółko obok siebie. Nie pozostawało nam nic, musieliśmy się cieszyć tym że jesteśmy tam razem. Wszystko było zaplanowane, każdy mój krok był już wcześniej postawiony..każde słowo na mój temat było już wypowiedziane, tylko ja nie chciałam tego słyszeć, ja nie chciałam w to wierzyć.

Teraz nagle przyszła mi do głowy pewna myśl. Może to zuchwałe, może to puste. Ale może to że nie było nam dane spróbować - to że nie znamy się dobrze - jest tylko moją winą? Tak naprawdę nie pozwoliłam dopuścić do siebie tej myśli że mógłbyś podejść bliżej. Nigdy nie powiedziałam że chciałabym żebyś był, żebyś został, ZAWSZE się bałam. Zawsze przed oczami mam TO wszystko. Nie przejmuje się sobą, nie przejmuje się tobą tylko tym wszystkim innym, tym co nas otacza; tym kto nas otacza. Mogłabym się teraz zatrzymać i popełnić ten sam błąd, jednak nie po to mamy 2013 by popełniać te same głupie sprawy. Muszę zacząć walczyć na czym mi na prawdę zależy.. widocznie przedtem nigdy mi nie zależało. jednak to wraca.. Kilka sekund potrafi zniszczyć człowiekowi całe miesiące zapominania. Zapominania o ideale..Jednak teraz to nie jest ideał, teraz znam Cię, jednak dalej czuję tą słabość gdy widzę jak na mnie patrzysz. Jak starasz się wcale przy mnie się nie starać. Nie powiedziałeś mi jeszcze nie, bo ja sobie odpuściła. Ja przestraszyłam się tego czego nigdy nie chciałam się przestraszyć. Udawałam - myślałam, że mi się uda - że wcale się nie boję, że nie mam żadnych barier, jednak moje oczarowanie jest silniejsze od miłości którą mogłabym Cie obdarzyć. Muszę z tym walczyć, muszę przestać myśleć o tym co mogłabym Ci dać, a ty mi oddać gdybyśmy poszli razem przed świat. Teraz jestem pewna, że gdy patrzysz w moje oczy czuję że nie mogę żyć więcej bez Ciebie, że chcę żebyś mnie stąd zabrał. I mam nadzieje że tym razem się uda. 

 Chciałabym żebyś został ♥